Δύο είναι οι ειδήσεις των ημερών: οι άγιες δοσοληψίες της Μονής Βατοπεδίου με το ελληνικό δημόσιο και η χρηματοπιστωτική κρίση που απειλεί να μας αφήσει όλους να ζητήσουμε στέγη στις Ιερές μας Μονές, καλή ώρα σαν του Βατοπεδίου.
Και ενώ αυτές οι δυο ειδήσεις εναλλάσσονται καθημερινά στα δελτία ειδήσεων των καναλιών, κανείς μέχρι τώρα δε σκέφτηκε το προφανές: βάλτε τον Ευφραίμ επικεφαλή μιας παγκόσμιας επιτροπής για την αντιμετώπιση της κρίσης! Να δεις μετά που θα τον λέμε Άγιο και θα το εννοούμε. Τέτοιο επιχειρηματικό δαιμόνιο ούτε οι Rothchild! Λίγο το ‘χεις να βαφτίζεις μια λίμνη “λιμνοθάλασσα” και να την κόβεις οικόπεδα;
Για όσους αναρωτιούνται τί διάολο σημαίνει ο τίτλος του ποστ, είναι για τα κανάλια που μου τα έχουν πρήξει με το “Βατοπαίδι”. Οι αστοιχείωτοι. Βατοπαίδι = Βάτος + Παιδί = τα παιδιά του βάτου. Κρίνοντας από τις γενειάδες-βιολογικές καλλιέργειες βακτηρίων πάνω στα πρόσωπα των κατοικούντων στη μονή έχει νόημα η λέξη πάντως.
Μια προσωπική απορία που την έχω εδώ και πολύ καιρό. Όλα τα ακίνητα και τα λεφτά τί σκατά τα θέλουν στις Μονές; Για μεταξωτά ράσα; Για κρασί θείας κοινωνίας Chateaux Margaux; Ή μήπως κάπου στην πορεία έχει στραβώσει το πράμα και οι απανταχού θεοσεβούμενοι συνεχίζουν να συμπεριφέρονται σαν αγέλες ηλίθιων προβάτων που άμα χάσουν τον τσομπάνη θα χαθούν από τη στραβομάρα τους;
Cheers
